RSS

Archiwa tagu: badania naukowe

Kilka informacji bieżących

Jest lato, a więc czas odpoczynku, chociaż na wielu kierunkach praca wre, o czym napiszę niebawem. Dlatego też niewiele się dzieje też na blogu, ale chciałem napisać kilka słów na tematy ogólne. Ostatnio dyskutowałem w pewnym wątku na FB o tym, jak wygląda sprawa badań e-papierosów. Kolejny raz usłyszałem: bo w sumie nie ma żadnych badań. Czytelnicy bloga wiedzą, że to nieprawda – rocznie publikuje się kilkaset prac mniej lub bardziej związanych z tymi sprawami. Z wielu rozmów, które odbyłem w trakcie czerwcowego GFN wiem, że następne dziesiątki tematów badawczych są w toku. We Włoszech zespół prof. Polosy kontynuuje trwające już kilka lat prace nad oddziaływaniem aerozolu z EIN na osoby chore na choroby płuc (astma, POChP). Wyniki prezentowane w ubiegłym roku na GFN spotkały się z szerokim oddźwiękiem na całym świecie. Fakt, że Polosa kontynuuje ten projekt badawczy jest cenny – to są już badania długoterminowe.
W Grecji swoją grupę badawczą ma Konstantinos Farsalinos, choć w zasadzie jest to zespół międzynarodowy. Oni też zapowiadają bardzo ciekawe wyniki, takie typowo chemiczne-analityczne. Farsalinos ostatnio skupia się na analizie rozmaitych związków występujących w aromatach, ale też porównawczo bada zawartość związków karbonylowych w papierosach konwencjonalnych, EIN oraz produktach Heat’not’Burn. Innym tematem, którym się zajmuje jest zawartość metali ciężkich w aerozolu. To wszystko są naprawdę bardzo cenne badania. Z kolei prof. Linda Bauld rozpoczęła właśnie kilkuletni niesamowicie istotny projekt badawczy dotyczący kobiet w ciąży. Chce zbadać, jak używanie EIN przez ciężarne wpływa  na płód. Przyznam, że jestem pełen podziwu dla wytrwałości Lindy – dużo czasu zajęło jej przekonanie brytyjskiej komisji bioetycznej, że takie badania trzeba przeprowadzić. Na szczęście dostała zgodę, znalazła kilka tysięcy(!) ochotniczek i prace zaczęły się już w ubiegłym roku. Tutaj niestety na wyniki poczekamy co najmniej rok (wstępne wnioski), a cały projekt będzie zakończony po 2020 roku. Trzymam kciuki za powodzenie.
Tymczasem na krajowym rynku medialnym pojawiły się teksty dotyczące tegorocznego GFN. Napisała gazeta.pl, artykuł zamieścił też Newsweek. W tym pierwszym w zasadzie można dużo przeczytać o IQOSie, e-fajki są tak na marginesie (ale są). Polecam szczególnie ten drugi tekst – wywiad z prof. Davidem Sweanorem z University of Ottawa. Zacytuję celny fragment tego, co David mówi:  Trzeba dawać takie informacje, jakich potrzebuje palacz, aby przekonać go do decyzji, że warto przestawić się na produkty alternatywne. A nie karać go za palenie. To tak jakby próbować przekonywać ludzi do przestawienia się z samochodów na rowery poprzez wprowadzenie podatku od niejeżdżenia rowerem. To nie zadziała. Ale zadziała zbudowanie sieci ścieżek rowerowych, całej infrastruktury dla rowerów, tanich miejskich wypożyczalni.

To tyle wiadomości bieżących. W najbliższych dniach spodziewajcie się kolejnych, dotyczących mojego nowego projektu. 

Ceterum censeo Directiva Tobaccorum delendam esse!
(A poza tym uważam, że Dyrektywa Tytoniowa winna być zniszczona!)

Reklamy
 
2 Komentarze

Opublikował/a w dniu 9 lipca 2018 w ogólne

 

Tagi: , , , ,

Jak to było na GFN

Krótko mówiąc – było świetnie. Już w zeszłym roku podejrzewaliśmy, że liczba chętnych wzrośnie, więc organizatorzy zdecydowali o przeniesieniu obrad z piętra trzeciego na drugie. No i dobrze, bo nawet w momentach, gdy wszyscy byli na obradach, nie odczuwało się tłoku. Fajnie było patrzeć na ten kolorowy tłum z kilku kontynentów i spotykać ludzi dobrze znanych, jak też zupełnie nowych. Większość prezentacji plenarnych i satelitarnych jest już dostępna na stronie GFN – możecie sobie obejrzeć PDFy. W ciągu najbliższych dni pojawią się tam też zarejestrowane prezentacje wideo. Bardzo ciekawie opowiadał o Islandii wyjątkowo sympatyczny lekarz – Karl Snæbjornsson. Okazuje się, że tam e-fajki przebojem wchodzą i zastępują zwykłe papierosy. Z kolei w Meksyku miała być rewolucja w złą stronę. Roberto Sussman (fizyk pracujący na tamtejszym uniwerku i sekretarz techniczny stowarzyszenia waperów meksykańskich) opowiedział, jak udało im się zablokować nadchodzące zmiany. I na razie mają tam w miarę normalną sytuację – nie ma ograniczeń pojemności ani też mocy liquidów. Żyć nie umierać. Sytuacja w Polsce, o której opowiadałem na tej samej sesji wzbudziła zainteresowanie. Ludzie spoza Unii byli zaskoczeni dziwnymi regulacjami, choć np. Australijczycy mówili, że u nich jest jednak znacznie gorzej – liquidy z nikotyną są tylko na receptę, imaginujcie sobie. Ale oczywiście lekarze boją się takie recepty wystawiać. Resztę ratuje prywatny import.
Świetny był wykład plenarny dr. Paula Newhouse’a o terapeutycznych aspektach nikotyny. Okazuje się, że w USA prowadzą naprawdę sporo badań i wygląda na to, że nikotyna już niedługo zostanie uznana za lek pomagający w stymulacji mózgu w przypadku choroby Alzheimera, a także u ludzi z zespołem Downa. Wyniki, które prezentował Paul są więcej niż zachęcające.
Ostatnia debata plenarna przebiegała pod hasłem: where to next? (Dokąd teraz?) – jest na wideo, można obejrzeć. Coraz klarowniejszy jest obraz tego, co ludzie robią i jakie badania zamierzają robić dalej. Prace trwają w dziesiątkach ośrodków na świecie. I tylko jak zwykle nasza chata z kraja, bo tylko zespół prof. Sobczaka prowadzi realne badania na ten temat, przy czym sporo z nich jest we współpracy międzynarodowej, co jest obiecujące.
Reasumując – naprawdę bardzo udana konferencja. Doskonała organizacja z polskiej strony – uczestnicy byli niesamowicie zadowoleni z cateringu, z obsługi technicznej i zawsze pomocnych i uśmiechniętych ludzi z ekipy Grzegorza Króla i Joasi Junak – to są prawdziwi zawodowcy. Mam nadzieję, że spotkam ich znowu za rok. Kolejne, szóste forum odbędzie się w dniach 13-15 czerwca 2019 w tym samym miejscu.

Ceterum censeo Directiva Tobaccorum delendam esse!
(A poza tym uważam, że Dyrektywa Tytoniowa winna być zniszczona!)

 
3 Komentarze

Opublikował/a w dniu 24 czerwca 2018 w ogólne

 

Tagi: , , ,

Global Forum on Nicotine – krótki komentarz na gorąco

Dziś parę słów na gorąco – wprost z hotelu Marriott w Warszawie, gdzie odbywa się już po raz piąty Global Forum on Nicotine (oraz po raz drugi International Symposium on Nicotine Technology). I kolejny raz konferencja bije rekordy – przyjechało niemal 500 uczestników z 60 krajów, w tym tak egzotycznych jak Malawi (ktoś wie bez zaglądania w mapy, gdzie ten kraj się znajduje?), Bangladesz czy Indonezja. Tym razem hasłem wiodącym jest „Rethinking nicotine” – chodzi tutaj o to, aby na nowo przemyśleć wszelkie kwestie związane z tym związkiem, który od dawna jest podejrzewany o bardzo niecne działanie na organizm, podczas gdy prawda jest zdecydowanie inna.

Całość oczywiście prowadzi pewną ręką niezmordowany profesor Gerry Stimson, który jest trochę jak elektron – przebywa jednocześnie wszędzie. Nad kwestiami technicznymi czuwa ekipa warszawska pod szefostwem Joanny i Grzegorza. Będę się powtarzał, ale naprawdę organizatorzy wszelkich konferencji mogliby tu przyjechać na naukę. 100% kompetencji okraszonej uśmiechem. Super sympatyczny młody zespół, który sobie dobrali to autentyczni zawodowcy – dzięki, moi drodzy, za wszelką pomoc w tych dniach! Moim zadaniem było już tradycyjnie bycie (wraz z prof. Andrzejem Sobczakiem) polskim współgospodarzem imprezy, ale też członkiem komitetu „Policy, Advocacy and Practice”. Dodatkowo, dość niespodziewanie musiałem zastąpić pana posła Skuteckiego, którego obowiązki zatrzymały w sejmie – wygłosiłem w Jego zastępstwie krótką informację dotyczącą polskiej legislacji i zmian krajobrazu e-papierosów po implementacji dyrektywy.
Niestety – wśród uczestników konferencji byliśmy jedynymi Polakami. Nadal się zastanawiam, z czego  wynika, że polscy naukowcy nie pojawiają się na Forum. Dziwne i smutne. Polaków też praktycznie nie było wśród dziennikarzy obsługujących konferencję (z jednym wszak wyjątkiem – pozdrawiam panią Agnieszkę!). Ale na konferencji dla dziennikarzy był tłum – ponad 60 osób z całego świata, w tym wielu np. z Azji.
Aha, jedna ciekawostka – pamiętacie być może książkę Andrzeja Sobczaka „1500 razy mniej”, o której pisałem jakiś czas temu. Została przetłumaczona na angielski i każdy z uczestników dostał ją w materiałach zjazdowych. To pierwszy taki przypadek na świecie. Nasi górą!

Wykład im. Michaela Russela w tym roku wygłosił australijski lekarz Joe Kosterich (znany w tamtejszym mediach jako doktor Joe). Nie będę opisywał sesji plenarnych – materiały będę niebawem dostępne na stronie konferencji. O kilku istotnych sprawach napiszę za parę dni, jak wrócę do domu i do równowagi 😉 Na razie tylko jedna refleksja – ech, jak fajnie jest na Islandii – tam już więcej ludzi używa e-fajek niż pali papierosy i ten ułamek rośnie. W ciągu 2 lat liczba palących spadła o 12% Można? Można!

Program jest niebywale intensywny, ale na szczęście wszystko odbywa się w doskonale klimatyzowanych salach – upał pozostawiliśmy na zewnątrz W sumie nawet nie wiem, jak wygląda Warszawa – przyjechałem na Centralną, podziemnym przejściem dotarłem do hotelu i tak tu już jestem od ponad 60h. No dobra, wiem jak wygląda, bo moje okna wychodzą na stronę wschodnią i widzę PKiN, Stadion Narodowy i trochę okolic – 32. piętro ma swoje zalety (a do tego jest cichutko!) Co do IsoNTech – zaprezentowano rozwiązania już znane, głównie z gatunku Heat-not-Burn (czyli podgrzewaczy tytoniu), ale też pochodne zbliżone do znanego ze Szwecji snusu – niestety, możemy na nie tutaj tylko popatrzeć, ponieważ prawo unijne zabrania ich sprzedaży na terenie UE. W tej dziedzinie nie widać jakiejś specjalnej rewolucji.

OK, to tyle krótkiego i nieco chaotycznego sprawozdania. Konferencja kończy się jutro, ale ja zostaję tutaj do niedzieli na jednej dodatkowej sesji, ponieważ… no, o tym napiszę w najbliższym czasie, więc musicie się uzbroić w cierpliwość.

Ceterum censeo Directiva Tobaccorum delendam esse!
(A poza tym uważam, że Dyrektywa Tytoniowa winna być zniszczona!)

 
4 Komentarze

Opublikował/a w dniu 15 czerwca 2018 w ogólne

 

Tagi: , ,

Uwaga na aromaty cynamonowe – docierają kolejne informacje

Jak pamiętacie, wielokrotnie obiecywałem, ze będę tutaj pisał zarówno o sprawach pozytywnych, jak i negatywnych związanych z EIN. Kilka lat temu pisałem o tym, że niektóre aromaty (w tym cynamonowy) stanowią problem w przypadku kontaktu z elementami z tworzyw sztucznych. Z kolei jakiś czas temu zaczęły docierać informacje o tym, że liquidy cynamonowe wykazują dość silną cytotoksyczność. Badania dr Prue Talbot były metodycznie nieco wątpliwe, ale także Farsalinos zauważył, że cynamon powinien być dokładniej wzięty pod lupę. I właśnie ukazała się kolejna praca na ten temat. Tym razem wykonali ją badacze z University of North Carolina w Chapel Hill (swoją drogą – mam sentyment do tej miejscowości, bo na tej samej uczelni pracuje syn mojego kuzyna, ale też w Chapel Hill mieszka znany miłośnik Cohena, dr Allan Showalter oraz jeszcze dwoje moich znajomych cohenofilów). Dr Philip Clapp oraz dr Ilona Jaspers wystawiali na działanie samego liquidu, jak też aerozolu ludzkie komórki nabłonkowe płuc i badali, jak te mieszaniny chemiczne wpływają na ruchy rzęsek, którymi są one pokryte. Ponadto badania dotyczyły też wpływu aldehydu cynamonowego na mitochondrialne procesy wytwarzania energii. Ich wnioski są niezbyt dobre dla miłośników cynamonu. Okazuje się bowiem, że już dla typowych stężeń spotykanych w liquidach zarówno działanie rzęsek, jak też wytwarzanie energii jest zdecydowanie ograniczone.
Badacze podkreślają jednak, że są to badania in vitro, a więc mogą być tylko wstępem do konkretnych badań na ludziach (in vivo). Zapowiadają, że zamierzają się za nie zabrać, co jest bardzo cenną informacją. Czekamy na kolejne wyniki.
Tak czy inaczej – jest to kolejne doniesienie na temat aldehydu cynamonowego, które powinni brać pod uwagę ci wszyscy, którzy lubią takie właśnie aromaty. Oczywiście nikt na razie nie wydał ostatecznej opinii, że to wszystko jest szkodliwe, ale jeśli możemy unikać czegoś, co jest potencjalnie szkodliwe, warto chyba to zrobić.

Ceterum censeo Directiva Tobaccorum delendam esse!
(A poza tym uważam, że Dyrektywa Tytoniowa winna być zniszczona!)

 
5 Komentarzy

Opublikował/a w dniu 25 Maj 2018 w ogólne

 

Tagi: ,

Emisja nikotyny w zależności od mocy grzałki oraz składu liquidu

No to mamy kolejną publikację polskiego (głównie) zespołu – tym razem panowie postanowili wykonać badanie emisji nikotyny w zależności od mocy grzałki oraz składu liquidu. Wyniki są na tyle ciekawe, że warto je tutaj przedstawić.
Badania prowadzono używając prostego EIN – klasycznego eGo3 Twist. Pozwala on na zmianę napięcia podawanego na grzałkę (2,4 oma) w taki sposób, że uzyskiwana moc mogła być zmieniana skokowo: 4,3W, 6,7W oraz 9,6W. Od razu uprzedzę pytania o dobór sprzętu: wybrano nadal najpopularniejszy i najprostszy sprzęt, ponieważ badania dotyczyły emisji nikotyny, a nie testowania wyrafinowanych modów. Liquidy były kupione w sklepie, we wszystkich przypadkach stosowano moc nikotyny 18 mg/ml. Zmienny był skład nośnika. Badano płyn na czystym PG, czystej glicerynie (VG) oraz mieszaninie 50-50 tych dwóch nośników.
Krótko o wynikach: są dość ciekawe, ponieważ okazało się, że skład nośnika w znaczącym stopniu wpływa na ilość emitowanej nikotyny. W przypadku liquidów opartych na VG wzrost mocy powodował zdecydowane zwiększenie emisji nikotyny – przy 9,6W uzyskiwano jej niemal 3 razy więcej niż dla 4,3W. Dla mieszanki 1:1 efekt ten jest mniejszy – mamy tu dwukrotny wzrost. Liquid oparty na PG bez dodatku gliceryny wykazuje jeszcze mniejszy efekt wydajności, ponieważ wzrost mocy od minimalnej do maksymalnej daje tylko o 50% większą emisję nikotyny.
Jeśli popatrzymy na wyniki „poziomo”, okazuje się, że to właśnie czysty PG najłatwiej oddaje nikotynę. Przy najmniejszej stosowanej mocy jest jej w aerozolu dwa razy więcej niż dla LQ opartego na czystej glicerynie. Te dwa efekty kompensują się w taki sposób, że w przypadku mocy 9,6W ilość emitowanej nikotyny w aerozolu jest bardzo zbliżona.
Całość tego badania jest bardzo ciekawa z fizykochemicznego punktu widzenia. Mamy tutaj działanie dwóch czynników – temperatury oraz lotności liquidu. Przyznam, że byłoby bardzo ciekawe zobaczyć wyniki podobnych badań dla bardziej ekstremalnych warunków – grzałek subomowych i większej mocy/temperatury. Tego typu wyniki byłyby na pewno interesujące z klinicznego punktu widzenia.
Jak widać – badania trwają, a uzyskiwane wyniki pozwalają na formułowanie kolejnych hipotez, które można zweryfikować wyłącznie prowadząc kolejne badania. Miejmy nadzieję, że niebawem o nich usłyszymy.

Ceterum censeo Directiva Tobaccorum delendam esse!
(A poza tym uważam, że Dyrektywa Tytoniowa winna być zniszczona!)

 
7 Komentarzy

Opublikował/a w dniu 4 kwietnia 2018 w ogólne

 

Tagi: ,

Produkty Heat-not-Burn jednak nie takie idealne?

Jak wiemy, już od jakiegoś czasu można na rynku znaleźć podgrzewacze tytoniu, znane pod ogólną nazwą „heat-not-burn” (podgrzewanie bez spalania). Dla tych, którzy nie spotkali się jeszcze z nimi: jest to w zasadzie nowa wersja produktu, którego idea powstała kilkadziesiąt lat temu. Pod koniec lat 80. XX w. jedna z firm Big Tobacco wypuściła nawet na rynek takie urządzenie o nazwie Premier. W prace badawcze władowano setki milionów dolarów, ale efekt rynkowy był marny, bo użytkownicy narzekali na dziwny smak. Kolejne próby miały miejsce w latach 90., ale też bez wielkich sukcesów.
Dziś też mamy na rynku co najmniej kilka modeli takich urządzeń. Ich działanie polega na podgrzewaniu specjalnej mieszanki składającej się ze zmielonego tytoniu, gliceryny, celulozy, gumy guar oraz dodatków aromatyzujących. Całość jest reklamowana jako alternatywa dla e-papierosów. Producenci pięknie piszą o tym, że tam jest podgrzewanie, nie ma spalania, więc jest to mniej szkodliwe niż palenie tytoniu.
Owszem, teoretycznie jest tak, jak piszą. Problem jednak tkwi w szczegółach. Każdy, kto miał okazję widzieć, jak wygląda wnętrze urządzenia po zużyciu nawet jednego wkładu tytoniowego może zadać sobie pytanie: no dobra, nie spala się, to skąd się bierze czarny nagar na grzałce?
Ano właśnie, właśnie. Gdy zobaczyłem to pierwszy raz w działaniu od razu przyszła mi na myśl piroliza. Jest to zjawisko zwęglania substancji organicznej w przypadku niedostatecznego dostępu tlenu. Jeśli ktoś widział, jak się wyrabia węgiel drzewny, będzie wiedział, w czym rzecz. No a piroliza, choć nie jest spalaniem, jednak powoduje powstanie całego koktajlu rozmaitych substancji, z których wiele jest nieobojętnych dla zdrowia.
To wszystko są oczywiście rozważania stricte teoretyczne. Nauka wymaga, aby mieć w ręku konkretne dowody. No i takie prace właśnie zaczęły się pojawiać. Już w ubiegłym roku krótką pracę opublikowali Szwajcarzy. Okazało się, że w aerozolu znaleziono lotne związki organiczne, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (rakotwórcze!) oraz tlenek węgla (taki sam, jak w zwykłych fajkach). Kilka dni temu podobną pracę opublikował zespół z Kalifornii, pracujący pod kierownictwem dr Prue Talbot. W tym przypadku badacze zaobserwowali, że z elementów plastikowych wydziela się cyjanohydryna formaldehydu (glikolonitryl). To pierwsze doniesienie o występowaniu tego związku. Jest on potencjalnie bardzo niebezpieczny, ponieważ dość szybko rozkłada się na formaldehyd oraz cyjanowodór. Napiszę o tym nieco więcej, gdy dostanę odpowiedź od głównej autorki tej publikacji.
Tak czy inaczej – trzeba obserwować doniesienia naukowe z tego frontu. Podejrzewam, że jeszcze niejeden raz zostaniemy zaskoczeni.

Ceterum censeo Directiva Tobaccorum delendam esse!
(A poza tym uważam, że Dyrektywa Tytoniowa winna być zniszczona!)

 
1 Komentarz

Opublikował/a w dniu 19 marca 2018 w ogólne

 

Tagi: , ,

WAŻNE! Metale ciężkie w aerozolu generowanym w EIN

Już jakiś czas temu pojawiały się informacje o tym, że zarówno w samym liquidzie, jak też w generowanym z niego aerozolu znajdują się pewne ilości metali ciężkich. Przypomnę może, że pojęcie metali ciężkich jest trochę niejednoznaczne. Wszystko zależy od tego, jaką specjalizację reprezentuje osoba omawiająca ten temat. W tym przypadku możemy przyjąć definicję, którą się posługują specjaliści z zakresu medycyny i biologii. Zaliczają oni do metali ciężkich takie pierwiastki, jak rtęć, kadm, ołów, chrom, nikiel itp. Co ciekawe, do metali ciężkich zalicza się często półmetale, takie jak arsen, a także niemetale, takie jak selen. Istotne tutaj są ich właściwości toksyczne. Wiemy oczywiście, że niewielkie ilości chromu, miedzi czy selenu są dla nas korzystne. Problem zaczyna się wtedy, gdy jest ich za dużo (tu jak zawsze kłania się pan Paracelsus).
Zespół badaczy z Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health, pracujący wspólnie z kolegami z Austrii i Hiszpanii wykonał serię bardzo ciekawych badań zmierzających do określenia zawartości wybranych metali ciężkich w liquidach do EIN, jak też w aerozolu, który jest generowany w e-papierosie i wchłaniany przez nasze płuca. Już kilka lat temu niektóre zespoły badawcze zwracały uwagę na to, że w aerozolu można wykryć takie metale ciężkie, jak ołów, chrom czy nikiel. Co ważne, te same badania najczęściej pokazywały, że metale te nie były obecne w butelkach z liquidami. A więc źródło metali nie znajduje się w niezbyt czystym liquidzie (choć pewnie niektórzy pamiętają aferę z arsenem sprzed kilku lat na Pomorzu), ale jest nim metal, z którym liquid wchodzi w kontakt w procesie tworzenia aerozolu. To prawda – mamy tam poza żelazem sporo rozmaitych metali – zarówno w samych grzałkach, jak też w lutach. Ciekawy był wybór sprzętu i płynów do analizy – badacze zaprosili po prostu 56 doświadczonych użytkowników wraz z własnym sprzętem i ulubionymi płynami. Analizie poddano płyn pobrany z butelek, aerozol generowany metodą mechaniczną stosowaną już we wcześniejszych badaniach, jak też próbkę płynu pozostającego w zbiorniczku po sesji „sztucznego chmurzenia”. Porównanie wyników dla różnych metali najlepiej widać na rysunku 1 (Figure 1) w linkowanej publikacji. Widzimy wyraźnie, że najmniej metali ciężkich jest w samym płynie – w większości wypadków są to ilości pomijalne. Zawartość metali w aerozolu jest najczęściej kilkadziesiąt razy wyższa. Najciekawsze dane są jednak dla pozostałości w zbiorniczku. Mamy tam zdecydowanie większą ilość metali niż w samym płynie – czasem nawet kilkaset. Uwaga: skala rzędnych na rysunku jest logarytmiczna, a nie liniowa – każda kolejna „kreska” oznacza 10* większe stężenie. Porównanie aerozol/butelka oraz pozostałość/butelka jest pokazana w Tabeli 3. Bardzo ciekawe i ważne dane znajdziemy też w Tabeli 5. Pokazano tam, jak zmienia się stężenie metali w zależności od napięcia (czyli też mocy, zakładając tę samą rezystancję grzałki). Już niewielki wzrost napięcia powoduje spory skok stężenia dla takich metali jak chrom czy nikiel. Myślę, że to też trzeba brać pod uwagę. Zainteresowani wpływem rodzaju metalu, z którego przygotowana jest grzałka, na emisję metali powinni zajrzeć do Tabeli 6. Aha, i jeszcze jedno – okazuje się, że częstsze wymiany grzałek powodują zwiększoną emisję. To akurat nie jest specjalnie zaskakujące – świeższe grzałki łatwiej są trawione. Zaskakujące jest jednak znalezienie arsenu w 10 z 56 próbek. Skąd on się tam bierze, pozostaje tajemnicą.
Reasumując: dobrze, że badania są prowadzone. Nie możemy chować głowy w piasek i udawać, że wszystko jest OK. Pamiętacie, że obiecywałem przekazywanie wszelkich informacji – zarówno tych pozytywnych, jak też negatywnych. Jednakowoż te wyniki nie są akurat specjalnie dramatyczne. Owszem, przekraczają w niektórych przypadkach normy, ale nie są to przekroczenia znaczne. Podejrzewam, że znacznie więcej metali ciężkich (szczególnie ołowiu) wdychamy w naszych zanieczyszczonych miastach. Niemniej te wszystkie wyniki powinny być dla konstruktorów EIN impulsem do dalszych prac badawczo-rozwojowych. Bo tak naprawdę w naszych e-fajkach nie potrzebujemy odtwarzaczy muzyki, kolorowych wyświetlaczy czy innych ciekawostek. Najistotniejszą sprawą jest zdrowie, czyli generowanie aerozolu jak najmniej zanieczyszczonego wszelakimi niezdrowymi pierwiastkami i związkami. Mam też nadzieję, że badania dotyczące zawartości metali ciężkich w aerozolu będą kontynuowane także przez inne grupy badawcze. Im więcej danych z różnych ośrodków będzie można porównać, tym lepiej, szczególnie jeśli będą one uzyskiwane przy użyciu innej metodyki badawczej. Byłoby też ciekawe oznaczenie zawartości metali ciężkich w krwi i osoczu i porównanie tych danych z wynikami ludzi, którzy nie używają EIN. Ot, tak sobie marzę.
Na koniec przypomnę jeszcze raz – używanie EIN to nie zabawa, a e-fajki, jakkolwiek znacznie mniej szkodliwe niż konwencjonalne papierosy, nie są zdrowe. Są tylko (i aż) znacznie mniej szkodliwe. Pamiętajmy o tym i przekazujmy takie informacje innym.

Ceterum censeo Directiva Tobaccorum delendam esse!
(A poza tym uważam, że Dyrektywa Tytoniowa winna być zniszczona!)

 
20 Komentarzy

Opublikował/a w dniu 25 lutego 2018 w ogólne

 

Tagi: , ,